جرج چوالو، سنگینوزن افسانهای کانادایی که در ۹۳ مبارزه حرفهای خود حتی یک بار هم ناکداون نشد، در ۸۹ سالگی از دنیا رفت.
دنیای بوکس یکی از چهرههای ماندگار خود را از دست داد. جرج چوالو، قهرمان سابق کانادایی و یکی از سرشناسترین سنگینوزنهای تاریخ این رشته، در ۸۹ سالگی درگذشت. نام او بیش از هر چیز با یک رکورد کمنظیر گره خورده است: در تمام ۹۳ مبارزه حرفهایاش، حتی یک بار هم روی تشک نیفتاد.
چوالو دوران پرفرازونشیبی را پشت سر گذاشت و در طول فعالیت خود مقابل بوکسورهای بزرگی مانند محمدعلی کلی، جورج فورمن و جو فریزیر قرار گرفت. او در مجموع ۹۳ بار مبارزه کرد و با ثبت ۷۳ پیروزی، ۱۸ شکست و ۲ تساوی به کار خود پایان داد. با این حال، آنچه نام او را در تاریخ ماندگار کرد، همین رکورد ناکداون نشدن در برابر چنین حریفان سرسختی بود.
نخستین مبارزه حرفهای چوالو در آوریل ۱۹۵۶ برگزار شد و او در همان مسابقه توانست گوردون بالدوین را با ناکاوت فنی شکست دهد. در دهههای ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ بهتدریج در ردهبندی سنگینوزنها بالا رفت تا اینکه در سال ۱۹۶۶ مقابل محمدعلی کلی ایستاد. کلی در آن مبارزه با رأی داوران پیروز شد، اما چوالو بعدها درباره او گفت: «سختترین مبارزی بود که تا آن زمان با او روبهرو شده بودم.»
پس از ۱۲ پیروزی متوالی، چوالو در سال ۱۹۶۷ مقابل جو فریزیر قرار گرفت؛ بوکسور آمریکایی که بعدها قهرمان بلامنازع سنگینوزن جهان شد. فریزر در این مبارزه نخستین شکست چوالو را پس از ۶۲ مبارزه قبلی رقم زد و او را با ناکاوت فنی شکست داد. چوالو پس از این مبارزه بار دیگر روند پیروزیهای خود را از سر گرفت و ۱۲ مبارزه متوالی را با برد پشت سر گذاشت، اما در سال ۱۹۷۰ در برابر جورج فورمن قرار گرفت و این بار نیز با ناکاوت فنی شکست خورد.
در سالهای پایانی دوران حرفهای، چوالو یک بار دیگر فرصت رویارویی با محمدعلی کلی را پیدا کرد. او در این مبارزه نیز تا پایان دوام آورد و مسابقه را به پایان رساند، اما در نهایت با رأی داوران شکست خورد. جرج چوالو در سال ۱۹۷۸ دستکشهایش را برای همیشه درآورد و از دنیای بوکس حرفهای خداحافظی کرد.
او پس از بازنشستگی وارد عرصه بازیگری شد و از سال ۱۹۷۹ فعالیت خود در فیلمها و برنامههای تلویزیونی را آغاز کرد؛ مسیری که تا سال ۲۰۱۵ ادامه داشت. اعتبار بالای چوالو در دنیای بوکس، که تا حد زیادی به دلیل رکورد منحصربهفرد او در ناکداون نشدن شکل گرفته بود، در نهایت باعث شد او در سال ۱۹۹۵ به تالار مشاهیر ورزشی انتاریو راه پیدا کند.
