مریم یارمحمدی، زن ۲۸ ساله اهل لرستان و مادر دو فرزند، بامداد دوشنبه ۱۳ مهر ۱۴۰۵ در قشم بر اثر ضربات متعدد چاقو جان باخت. بر اساس گزارش‌های منتشرشده، برادر او به قتل با انگیزه موسوم به ناموسی متهم است و همسرش نیز به ظن همکاری در این حادثه بازداشت شده است.
مریم یارمحمدی اهل روستای کرگان از توابع شهرستان دلفان در استان لرستان بود. او پیش‌تر به همراه همسر و فرزندانش در این روستا زندگی می‌کرد، اما حدود دو ماه پیش از وقوع حادثه به قشم نقل مکان کرده بود. این زن ۲۸ ساله یک دختر و یک پسر داشت.
بر اساس روایت منابع نزدیک به خانواده، همسر مریم با برادر او برای انجام این اقدام هماهنگ کرده بود. طبق این گزارش‌ها، همسرش پیش از وقوع قتل، فرزندان خانواده را از خانه بیرون برده بود تا زمینه برای وقوع حادثه فراهم شود.
گفته می‌شود برادر مریم شبانه وارد خانه شد و با ضربات متعدد چاقو به او حمله کرد. بر اساس روایت‌های منتشرشده، مهاجم بخش‌هایی از بدن قربانی، از جمله سینه‌ها، اندام جنسی و گردن او را هدف قرار داده بود. گزارش‌ها حاکی است که پس از اطمینان از مرگ مریم، پیکر او به بیمارستان منتقل شد. جزئیات این حادثه بر اساس گزارش‌های منتشرشده نقل شده و باید میان روایت منابع و اطلاعات رسمی پرونده تفاوت قائل شد.
پس از این اتفاق، شماری از بستگان مریم مقابل بیمارستان تجمع کردند. بنا بر گزارش‌ها، برخی از حاضران اعلام کردند که از عاملان این قتل شکایتی ندارند و با بازداشت برادر و همسر او مخالفت کردند. در نقل‌قولی منتسب به این افراد آمده است: «ما هیچ شکایتی نداریم و رضایت می‌دهیم چرا که مرگ کمترین مجازات برای او بود».
ویدیویی نیز از مراسم خاکسپاری مریم یارمحمدی منتشر شده است. در این تصاویر، بیشتر حاضران مرد هستند. همچنین در بخشی از مرثیه‌ای که به زبان محلی خوانده می‌شود، این جمله شنیده می‌شود: «دخترمان را کشتیم و خودمان برایش عزاداری می‌کنیم».
قتل مریم یارمحمدی بار دیگر مسئله خشونت علیه زنان و زن‌کشی با انگیزه‌های موسوم به ناموسی را در ایران به کانون توجه آورده است. این حوادث پرسش‌های جدی درباره امنیت زنان در محیط خانواده، نقش قوانین بازدارنده و ضرورت حمایت مؤثر از افرادی که در معرض خشونت قرار دارند، مطرح می‌کنند.
اگرچه قتل عمد در قوانین ایران جرم محسوب می‌شود و برای آن مجازات در نظر گرفته شده است، همچنان انتقادهایی درباره نبود سازوکار جامع و کارآمد برای پیشگیری از خشونت علیه زنان و حمایت از قربانیان احتمالی مطرح می‌شود.
بر اساس آمارهایی که در گزارش‌های منتشرشده درباره زن‌کشی در ایران مورد استناد قرار گرفته‌اند، به‌طور میانگین هر چهار روز یک زن در نقاط مختلف کشور به دست یکی از مردان خانواده خود کشته می‌شود. این آمار بار دیگر اهمیت بررسی علل خشونت خانوادگی، پیشگیری از قتل زنان و تقویت حمایت‌های قانونی و اجتماعی از آنان را برجسته می‌کند.
