بر اساس آرای شمارش‌شده انتخابات سنا در ایالت میشیگان، عبدل السید (Abdul El-Sayed) توانسته با شکست مایک راجرز، سناتور سابق این ایالت، به مجلس سنای آمریکا راه پیدا کند. با این نتیجه، او به‌عنوان نخستین سناتور مسلمان ایالات متحده شناخته می‌شود.
السید پیش از این پیروزی، در یکی از پرهزینه‌ترین و بحث‌برانگیزترین انتخابات مقدماتی حزب دموکرات در سال ۲۰۲۶ نیز موفق شده بود هیلی استیونز، نماینده میشیگان در مجلس نمایندگان آمریکا، را شکست دهد. او که تحصیلات پزشکی دارد و در حوزه بهداشت عمومی فعالیت کرده، صبح روز ۵ اوت و پس از پایان رأی‌گیری در شب قبل، رسماً به‌عنوان نامزد دموکرات‌ها معرفی شد.
عبدل السید در میشیگان و در خانواده‌ای با ریشه مصری بزرگ شده است. او پس از تحصیل در رشته پزشکی دانشگاه کلمبیا، مسیر متداول طبابت را انتخاب نکرد و به فعالیت در حوزه سلامت عمومی روی آورد. السید مدتی در اداره بهداشت دیترویت مسئولیت داشت و در کنار نگارش کتاب‌ها و مقالات علمی، به‌عنوان استادیار اپیدمیولوژی دانشگاه کلمبیا نیز فعالیت می‌کرد. در ادامه، با زندگی شخصی، تحصیلات و سوابق حرفه‌ای او بیشتر آشنا می‌شویم.
زندگی‌نامه عبدل السید
عبدالرحمان محمد السید در ۳۱ اکتبر ۱۹۸۴ در جنوب شرقی ایالت میشیگان متولد شد و دوران کودکی خود را نیز در همین منطقه گذراند. طبق اطلاعات منتشرشده در وب‌سایت رسمی او، پدر و مادرش مهاجرانی مصری بودند که در سال‌های ابتدایی زندگی عبدل از یکدیگر جدا شدند.
پس از این جدایی، پدرش محمد و نامادری‌اش جکی مسئولیت بزرگ کردن او را بر عهده گرفتند. السید در منطقه کلان‌شهری دیترویت رشد کرد و به گفته خودش، با افتخار در مدارس دولتی این منطقه درس خواند.
محمد السید، پدر عبدل، مهندس خودرو و استاد پیشین دانشگاه اسکندریه مصر بود. او در اواخر دهه ۱۹۷۰ و دوران جوانی مصر را ترک کرد. عبدل در کتابی که سال ۲۰۲۰ منتشر کرد، نوشته است فعالیت‌های سیاسی پدرش علیه حکومت مصر و ارتباط صمیمانه او با جوانان، باعث شده بود مقام‌های آن کشور وی را تهدیدی برای خود بدانند.
محمد پس از مهاجرت به آمریکا، برای ادامه تحصیل در مقطع دکترای مهندسی مکانیک وارد دانشگاه ایالتی وین در دیترویت شد. به روایت عبدل، پدرش آمریکا را کشوری می‌دانست که در آن نام، رنگ پوست و باورهای مذهبی افراد نباید تعیین‌کننده جایگاه اجتماعی آن‌ها باشد. او همچنین دموکراسی آمریکایی را الگویی می‌دید که آرزو داشت روزی در مصر نیز برقرار شود.
مادر عبدل، فاتن الکومی، پس از جدایی از همسرش به ایالت میزوری رفت و در مؤسسه خیریه اسلامی آمریکایی (IARA) به‌عنوان پرستار مشغول به کار شد. این مؤسسه در زمینه کمک‌های بشردوستانه به کودکان آفریقا و آسیا فعالیت می‌کرد، اما در سال ۲۰۰۴ به اتهام نقض تحریم‌ها و کمک‌رسانی به القاعده و دیگر گروه‌های تروریستی از سوی مقام‌های آمریکایی تعطیل شد.
در همان سال، مأموران اف‌بی‌آی دفتر این مؤسسه را بازرسی کردند و از مادر عبدل نیز بازجویی شد؛ بااین‌حال، هیچ اتهامی علیه فاتن الکومی مطرح نشد.
به گزارش CBS News، ایمان عبدالهادی، خواهر ناتنی عبدل السید و استاد دانشگاه شیکاگو، در برخی نوشته‌های قدیمی خود در شبکه‌های اجتماعی ادعا کرده بود که مادرشان در دوران دانشجویی و در دهه ۱۹۷۰ با اخوان‌المسلمین همکاری داشته است. عبدل در واکنش به پرسش‌ها درباره احتمال ارتباط خانواده‌اش با این گروه گفته است که نزد مادرش بزرگ نشده و خودش نیز هیچ ارتباطی با اخوان‌المسلمین ندارد.
با وجود این حواشی، نیویورک پست گزارش داده است که فاتن الکومی در مراسم فارغ‌التحصیلی پسرش از دانشکده پزشکی در سال ۲۰۱۴ حضور داشته است. عبدل همچنین در یادداشتی در سال ۲۰۲۱ اعلام کرده بود که قصد دارد تعطیلات شکرگزاری را در کنار مادرش در میزوری بگذراند. او در کتاب خود نیز مادرش را زنی باهوش، مهربان و دارای شخصیتی کاریزماتیک توصیف کرده است.
السید در دوران مدرسه به ورزش علاقه زیادی داشت و کاپیتان تیم‌های فوتبال آمریکایی، کشتی و لاکراس بود. لاکراس ورزشی گروهی است که در آن بازیکنان با استفاده از چوب‌های مخصوص، توپ کوچکی را به سمت دروازه تیم مقابل پرتاب می‌کنند. او پس از ورود به دانشگاه میشیگان نیز تحصیل و فعالیت ورزشی را در کنار یکدیگر ادامه داد.
به گزارش گاردین، عبدل در دوران کودکی و بزرگسالی، تابستان‌ها را در کنار بستگان پدری خود در مصر سپری می‌کرد. او تحصیلات دانشگاهی‌اش را در دانشگاه میشیگان و در رشته‌های زیست‌شناسی و علوم سیاسی به پایان رساند. سپس دو سال در دانشکده پزشکی همین دانشگاه درس خواند، اما دریافت بورسیه معتبر رودز (Rhodes Scholarship) مسیر تحصیلی او را تغییر داد.
این بورسیه فرصتی برای ادامه تحصیل در دانشگاه آکسفورد بریتانیا فراهم کرد و السید در نهایت مدرک دکترای بهداشت عمومی خود را از این دانشگاه دریافت کرد.
تحصیلات پزشکی عبدل السید در دانشگاه کلمبیا
عبدل السید در سال ۲۰۱۴ مدرک پزشکی خود را از دانشکده پزشکان و جراحان دانشگاه کلمبیا دریافت کرد. طبق اطلاعات درج‌شده در صفحه لینکدین او، در دوران تحصیل از حمایت مالی برنامه آموزش دانشمندان پزشکی مؤسسه ملی سلامت آمریکا (NIH) برخوردار بود. او همچنین بورسیه Soros برای آمریکایی‌های جدید را دریافت کرد.
السید در همان سال فعالیت خود را به‌عنوان استادیار رشته اپیدمیولوژی در دانشگاه کلمبیا آغاز کرد. با وجود داشتن مدرک پزشکی و دکترای بهداشت عمومی، به گزارش پولیتیکو، او مجوز طبابت ندارد.
راکسی ریچنر، سخنگوی عبدل السید، در بیانیه‌ای به این رسانه درباره مدارک تحصیلی او گفت:
«او دو بار شایستگی استفاده از عنوان دکتر را به دست آورده است.»
عبدل پیش‌تر خود را «پزشک و متخصص اپیدمیولوژی» معرفی کرده بود. او توضیح داده است که پس از تجربه درمان بیماران در دوران دانشجویی، تصمیم گرفت به‌جای فعالیت مستقیم در حرفه پزشکی، از دانش خود برای اصلاح و تقویت نهادهای دولتی مؤثر بر سلامت جامعه استفاده کند.
السید در یکی از سخنرانی‌های انتخاباتی خود در آوریل ۲۰۲۶، درباره انگیزه‌اش برای ورود به حوزه بهداشت عمومی گفت:
«من پزشک و متخصص اپیدمیولوژی هستم. تصمیم گرفتم پزشک شوم، چون دریافتم که چه ۱۵ ساعت سفر کنم و به مصر، کشوری که خانواده‌ام از آن مهاجرت کرده‌اند، بروم و چه فقط ۱۵ دقیقه از محل زندگی دوران کودکی‌ام به محله‌های داخل شهر سفر کنم، در هر دو حالت با اختلاف ۱۰ ساله در امید به زندگی مردم روبه‌رو می‌شوم. می‌خواستم برای تغییر این وضعیت کاری انجام دهم.»
سوابق کاری و رقابت انتخاباتی در میشیگان
عبدل السید پس از ترک دانشگاه کلمبیا، در سال ۲۰۱۵ به‌عنوان مسئول ارشد بهداشت و مدیر اجرایی اداره بهداشت دیترویت منصوب شد. او در این جایگاه مسئولیت بازسازی این نهاد دولتی را پس از ورشکستگی شهر بر عهده گرفت و چندین برنامه مرتبط با سلامت عمومی را اجرا کرد.
از جمله اقدامات دوره مدیریت او می‌توان به کاهش انتشار گاز دی‌اکسید گوگرد، بررسی آب آشامیدنی مدارس دیترویت برای شناسایی آلودگی سرب و برگزاری هزاران کلاس رایگان برای کودکان اشاره کرد.
السید در فوریه ۲۰۱۷ از سمت خود کناره‌گیری کرد تا در انتخابات فرمانداری میشیگان در سال ۲۰۱۸ شرکت کند. او در انتخابات مقدماتی حزب دموکرات با گرچن ویتمر، که بعدها به فرمانداری این ایالت رسید، رقابت کرد.
بر اساس اطلاعات وب‌سایت Ballotpedia، السید در این رقابت بیش از ۳۴۰ هزار رأی به دست آورد؛ درحالی‌که شمار آرای ویتمر به حدود ۵۹۰ هزار رأی رسید.
او پس از شکست در انتخابات به فعالیت‌های حرفه‌ای بازگشت و در مسئولیت‌های مختلفی، از جمله استاد مدعو دانشگاه میشیگان، مشغول به کار شد. السید در سال ۲۰۲۲ مدیریت اداره خدمات بهداشتی، انسانی و کهنه‌سربازان شهرستان وین را بر عهده گرفت.
طبق زندگی‌نامه رسمی او، این مسئولیت شامل نظارت بر ارائه خدمات به حدود ۱.۸ میلیون نفر از ساکنان میشیگان در بزرگ‌ترین و متنوع‌ترین شهرستان این ایالت بود. او در دوران مدیریتش در راه‌اندازی طرحی مشارکت کرد که هدف آن بخشودگی میلیون‌ها دلار از بدهی‌های پزشکی شهروندان بود.
السید در آوریل ۲۰۲۵ از این سمت استعفا داد تا برای ورود به مجلس سنای آمریکا نامزد شود.
او در کنار فعالیت‌های دولتی، سابقه حضور در رسانه و تولید محتوای صوتی را نیز دارد. السید از سال ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۵ اجرای پادکست America Dissected را بر عهده داشت. همچنین به گزارش دیترویت نیوز، اسناد مالی افشاشده پیش از انتخابات مقدماتی نشان می‌داد که او از فعالیت‌های مشاوره‌ای خود نیز ده‌ها هزار دلار درآمد کسب کرده است.
همسر و فرزندان عبدل السید
عبدل السید در دوران تحصیل در دانشگاه میشیگان و از طریق انجمن دانشجویان مسلمان با سارا جوکاکو آشنا شد؛ زنی که بعدها همسر او شد. طبق گزارش روزنامه دانشجویی Michigan Daily، این دو در ماه مه ۲۰۰۶ و زمانی که هنوز دانشجو بودند، ازدواج کردند.
سارا در گفت‌وگویی با این نشریه در همان سال، درباره پیشنهاد ازدواج عبدل گفته بود:
«وقتی از من خواستگاری کرد، دانشجوی سال اول بودم. سن کمی داشتم و یکی از حرف‌هایی که به من زد این بود که ما هنوز در حال رشد و پیشرفت هستیم و حالا می‌توانیم در کنار هم رشد کنیم.»
سارا جوکاکو روان‌پزشک است و همراه با همسرش در شهر ان آربر زندگی می‌کند. حاصل ازدواج آن‌ها دو دختر به نام‌های امالی، ۸ ساله، و سرین، ۳ ساله است.
پدر سارا، طیب جوکاکو، متخصص بیماری‌های کلیوی است و در چندین سازمان اسلامی آمریکا مسئولیت مدیریتی داشته است. بر اساس اسناد مالیاتی فدرال، او پیش‌تر ریاست شعبه میشیگان شورای روابط آمریکایی-اسلامی (CAIR) را بر عهده داشت و اکنون نیز در هیئت‌مدیره این سازمان عضویت دارد.
همچنین وب‌سایت جامعه اسلامی آمریکای شمالی (ISNA) از جوکاکو به‌عنوان یکی از اعضای کمیته بنیان‌گذاران این مجموعه نام برده است. هر دو سازمان در گذشته با حواشی و انتقادهایی روبه‌رو بوده‌اند. حامیان شورای روابط آمریکایی-اسلامی می‌گویند این نهاد برای دفاع از حقوق مدنی مسلمانان آمریکا فعالیت می‌کند و از طریق پیگیری‌های حقوقی، آموزش و تشویق مشارکت اجتماعی، درصدد حمایت از حقوق این گروه است.
نام هر دو سازمان در سال ۲۰۰۷ و در جریان پرونده فدرال بنیاد سرزمین مقدس (Holy Land Foundation)، در فهرست افراد و نهادهایی قرار گرفت که به‌عنوان همدست احتمالی معرفی شده بودند؛ بااین‌حال، علیه آن‌ها کیفرخواستی صادر نشد.
در جریان این پرونده مشخص شد که سازمان‌های غیرانتفاعی آمریکایی بیش از ۱۲ میلیون دلار به حماس منتقل کرده‌اند. با وجود این، نه جامعه اسلامی آمریکای شمالی و نه شورای روابط آمریکایی-اسلامی به دلیل این موضوع با اتهامی روبه‌رو نشدند.
لارا برنز، مأمور بازنشسته اف‌بی‌آی و بازپرس اصلی پرونده بنیاد سرزمین مقدس، در گفت‌وگو با CBS News ادعا کرده بود که اخوان‌المسلمین از طریق سازمان‌های غیرانتفاعی تأسیس‌شده در آمریکا در دهه ۱۹۶۰، به‌صورت پنهانی فعالیت می‌کرده است.
او درباره منابع مالی منتقل‌شده از طریق بنیاد سرزمین مقدس گفته بود:
«این منابع مالی برای حمایت از حماس، به‌ویژه ساختارهای اجتماعی آن، در نظر گرفته شده بود؛ ساختارهایی که از آن‌ها برای ترویج افراط‌گرایی و متقاعد کردن مردم به اینکه خشونت تنها راه‌حل است، استفاده می‌شد.»
برنز همچنین توضیح داده بود:
«آن‌ها ادعا می‌کردند انواع کمک‌ها را به نیازمندان ارائه می‌دهند و واقعاً هم این کار را انجام می‌دادند، اما مانند دیگر فعالیت‌های حماس، هیچ کمکی بدون هزینه و انتظار متقابل ارائه نمی‌شد.»
دولت دونالد ترامپ در ژانویه ۲۰۲۶ چندین شاخه خارجی اخوان‌المسلمین، از جمله شاخه‌های این گروه در مصر، اردن و لبنان را در فهرست سازمان‌های تروریستی خارجی قرار داد.
بر اساس اسناد عمومی، طیب جوکاکو نیز بیش از ۳۰۰ هزار دلار برای حمایت از کارزار انتخاباتی دامادش در رقابت‌های سنای آمریکا کمک مالی کرده است.
مواضع عبدل السید درباره اسرائیل و فلسطین
عبدل السید از فوریه ۲۰۲۱ تا دست‌کم دسامبر ۲۰۲۲، در پلتفرم Substack ستون‌نویسی می‌کرد. نوشته‌های او از طریق ایمیل برای حدود ۵۵ هزار مشترک ارسال می‌شد و موضوعات و لحن‌های متنوعی را در بر می‌گرفت.
شبکه CBS News در مجموع ۲۳۳ یادداشت منتشرشده از سوی او را بررسی کرده است. بخشی از این نوشته‌ها به مسائل خاورمیانه و مناقشه اسرائیل و فلسطین اختصاص داشتند.
السید در یکی از یادداشت‌های خود درباره سیاست آمریکا در خاورمیانه نوشته بود:
«وقتی رئیس‌جمهور بایدن از حمایت تزلزل‌ناپذیر آمریکا از اسرائیل سخن می‌گوید، در واقع از ادامه وضعیتی حمایت می‌کند که بر نادیده گرفتن انسانیت مردم فلسطین استوار است؛ مردمی که نه از حقوق خود برخوردارند و نه سرزمینی دارند.»
او در یادداشتی که پس از آغاز درگیری‌های سال ۲۰۲۱ میان اسرائیل، حماس و دیگر گروه‌های فلسطینی منتشر کرد، از تناقض میان حمایت از راه‌حل دو کشوری و پشتیبانی از سیاست‌های دولت اسرائیل انتقاد کرد.
السید در آن نوشته آورده بود:
«اینکه کسی مدعی شود از راه‌حل تشکیل دو کشور حمایت می‌کند، اما هم‌زمان پشتیبان حکومتی باشد که فعالانه در حال نابودی این راه‌حل است، به معنای حمایت از راه‌حل دو کشوری نیست.»
او در ادامه تأکید کرده بود:
«این کار به معنای تداوم جامعه‌ای دوطبقه است؛ آزادی و دموکراسی برای اسرائیلی‌ها و اشغال و آپارتاید برای فلسطینی‌ها.»
السید در یکی دیگر از نوشته‌های قدیمی خود نیز سیاست آمریکا در قبال اسرائیل را مورد انتقاد قرار داده و از حمایت بی‌قیدوشرط واشنگتن از این کشور سخن گفته بود.
او نوشته بود:
«به ما گفته می‌شود که دلیل این حمایت آن است که اسرائیل تنها دموکراسی خاورمیانه است. بااین‌حال، درست مانند عربستان سعودی، حکومت اسرائیل تحت کنترل گروه کوچکی از افراط‌گرایان قرار دارد و این کشور مرتکب نقض گسترده حقوق بشر و قوانین بین‌المللی علیه فلسطینیانی شده که سرزمینشان نزدیک به یک قرن در اشغال بوده است.»
او همچنین در همان یادداشت، سیاست‌های آمریکا در قبال حکومت‌های منطقه را یکی از عوامل محدود بودن دموکراسی در خاورمیانه دانسته و نوشته بود:
«شاید یکی از دلایلی که دموکراسی‌های کمی در این منطقه وجود دارند، این باشد که کشور ما همواره از دیکتاتورهای منطقه حمایت کرده است.»
بااین‌حال، انتقادهای السید تنها متوجه اسرائیل و سیاست‌های آمریکا نبود. او در یادداشتی با عنوان «غزه» که در ۲۰ مه ۲۰۲۱ منتشر شد، عملکرد حماس را نیز زیر سؤال برد و نوشت:
«حماس اشتباه می‌کند و سوءاستفاده خشونت‌آمیز این گروه از اعتراضات مسالمت‌آمیز، خود بخشی از مشکل است.»
