پژوهش گسترده بیمارستان کریستی منچستر نشان میدهد که زمان دریافت ایمونوتراپی بر بقای بیماران مبتلا به سرطانهای پیشرفته تأثیرگذار است؛ بیمارانی که درمان را صبح دریافت کردند، بهطور میانگین ۶۳ درصد بیشتر از گروه بعدازظهر زنده ماندند.
یک مطالعه بزرگ در بریتانیا نشان میدهد زمان دریافت ایمونوتراپی ممکن است با طول عمر بیماران مبتلا به سرطانهای پیشرفته ارتباط داشته باشد. بر اساس این پژوهش، بیمارانی که بیشتر جلسات درمانی خود را صبح دریافت کرده بودند، در برخی سرطانها تقریباً دو برابر بیشتر از کسانی که عمدتاً بعدازظهر درمان شده بودند، زنده ماندند. پژوهشگران بیمارستان سرطان کریستی در منچستر، اطلاعات ۲۶۳۱ بیمار مبتلا به سرطان پیشرفته ریه، ملانوما، کلیه، سر و گردن و سرطان اوروتلیال را بررسی کردند که همه آنها بین سالهای ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۳ تحت ایمونوتراپی قرار گرفته بودند.
تفاوت چشمگیر در بقای بیماران
بیشترین تفاوت در میان بیماران مبتلا به ملانوما، یکی از مرگبارترین انواع سرطان پوست، دیده شد. بیمارانی که داروهای نیولوماب یا پمبرولیزوماب را عمدتاً صبح دریافت کرده بودند، بهطور میانه ۴۳.۱ ماه زنده ماندند، در حالی که میانه بقای بیمارانی که بیشتر تزریقهای خود را بعدازظهر دریافت کرده بودند، ۲۱.۱ ماه بود. در بیماران مبتلا به سرطان ریه نیز میانه بقای گروه صبح ۲۴.۴ ماه بود، در حالی که این رقم برای گروه بعدازظهر ۱۱.۸ ماه گزارش شد. در مجموع و با در نظر گرفتن همه سرطانهای بررسیشده، میانه بقای بیمارانی که بیشتر درمان خود را صبح دریافت کرده بودند، ۲۱.۴ ماه بود و این رقم برای بیمارانی که عمدتاً بعدازظهر درمان شده بودند، ۱۳.۱ ماه گزارش شد. اختلاف کلی حدود هشت ماه بود و متوسط بقای گروه صبح تقریباً ۶۳ درصد بیشتر از گروه بعدازظهر محاسبه شد.
نقش ساعت زیستی و سیستم ایمنی
پژوهشگران احتمال میدهند که ریتم شبانهروزی بدن یا همان ساعت زیستی بتواند بر عملکرد سیستم ایمنی و پاسخ به درمان تأثیر بگذارد. یکی از دلایل احتمالی این تفاوت، فعالتر بودن سیستم ایمنی در ساعات ابتدایی روز و حضور بیشتر سلولهای ایمنی در جریان خون است. این وضعیت ممکن است به ساعت داخلی بدن مربوط باشد که سیستم ایمنی را برای مقابله با تهدیدهای احتمالی در طول روز آماده میکند. داروهای ایمونوتراپی مانع اتصال سلولهای سرطانی به سلولهای T میشوند و کمک میکنند ترمز سیستم ایمنی در برابر سرطان برداشته شود. پژوهشگران احتمال میدهند اگر در ساعات صبح سلولهای T بیشتری در خون در گردش باشند، دریافت ایمونوتراپی در همان زمان بتواند این پاسخ را تقویت کند.
تأکید بر ادامه تحقیقات
پروفسور پل لوریگان، متخصص انکولوژی پزشکی و نویسنده ارشد این مطالعه، تأکید کرده است که یافتههای این پژوهش نشاندهنده وجود نشانهای جدی برای بررسی بیشتر است، اما بیماران نباید بر اساس نتایج این مطالعه، زمان نوبتهای درمانی خود را تغییر دهند. او توصیه کرده است که بیماران همچنان طبق برنامهای که تیم درمان برایشان تعیین کرده، در جلسات حاضر شوند، زیرا هنوز برای نتیجهگیری قطعی درباره تأثیر زمان درمان به تحقیقات بیشتری نیاز است. پژوهشگران اکنون قصد دارند بررسی کنند که آیا ریتم شبانهروزی بدن میتواند بر عملکرد سیستم ایمنی و پاسخ به درمان تأثیر بگذارد یا خیر. با توجه به نتایج امیدوارکننده این مطالعه، به نظر میرسد زمانبندی درمان میتواند یکی از عوامل مؤثر در افزایش اثربخشی ایمونوتراپی باشد. آیا شما فکر میکنید این یافتهها میتواند رویه درمانی بیمارستانها را تغییر دهد؟ نظرات خود را با ما در میان بگذارید.
