استرس ناشی از محیط کار تنها به خستگی، فشار روانی یا فرسودگی شغلی محدود نمی‌شود و ممکن است بر سلامت جنسی مردان نیز اثر بگذارد. نتایج یک مطالعه جدید نشان داده است مردانی که در محل کار با سطح بالاتری از استرس مواجه هستند، بیشتر از سایرین با اختلال نعوظ روبه‌رو می‌شوند. پژوهشگران احتمال می‌دهند تغییرات هورمونی ناشی از استرس، از جمله افزایش کورتیزول و کاهش تستوسترون، بخشی از این ارتباط را توضیح دهد.
این پژوهش که نتایج آن در سپتامبر ۲۰۲۶ در مجله علمی International Journal of Clinical Practice منتشر شده، روی ۸۲۶ مرد شاغل تمام‌وقت در چین انجام شده است. افراد شرکت‌کننده بین ۲۲ تا ۴۰ سال سن داشتند و اطلاعات مربوط به وضعیت آنها در فاصله مارس ۲۰۲۲ تا اوت ۲۰۲۴ جمع‌آوری شده بود.
بررسی داده‌ها تفاوت قابل توجهی میان مردان با سطوح مختلف استرس شغلی نشان داد. در گروهی که بیشترین فشار کاری را تجربه می‌کردند، ۵۴ درصد افراد دچار اختلال نعوظ بودند. این میزان در میان مردانی که کمترین میزان استرس شغلی را داشتند، حدود ۸ درصد گزارش شد. حتی پس از در نظر گرفتن برخی عوامل دیگر، احتمال بروز اختلال نعوظ در گروه دارای استرس بالا تقریباً ۱۰ برابر بیشتر از گروه کم‌استرس برآورد شد.
محققان برای سنجش میزان فشار روانی محیط کار، چند عامل مختلف را مورد بررسی قرار دادند. ساعات کاری، میزان اختیار فرد برای تصمیم‌گیری، حمایت دریافت‌شده از سوی مدیران، کیفیت روابط با همکاران و فشار ناشی از تلاش برای پیشرفت شغلی از جمله معیارهای این ارزیابی بودند.
نتایج کلی مطالعه نشان داد هرچه میزان استرس شغلی بیشتر می‌شد، وضعیت عملکرد جنسی افراد نیز نامطلوب‌تر بود.
یکی دیگر از بخش‌های قابل توجه این تحقیق به تفاوت سطح هورمون‌ها میان گروه‌های مورد بررسی مربوط می‌شود. مردانی که بیشترین فشار کاری را تحمل می‌کردند، حدود ۴۱ درصد تستوسترون کمتری نسبت به افراد حاضر در گروه کم‌استرس داشتند. در مقابل، سطح کورتیزول در زمان بیدار شدن از خواب در این افراد حدود ۷۴ درصد بیشتر بود.
تستوسترون یکی از هورمون‌های اصلی جنسی مردانه است و در تنظیم میل جنسی نقش دارد. کورتیزول نیز هورمونی است که بدن در واکنش به شرایط استرس‌زا تولید می‌کند. قرار گرفتن طولانی‌مدت در معرض استرس می‌تواند تعادل هورمونی بدن و برخی عملکردهای طبیعی آن را تحت تأثیر قرار دهد.
پژوهشگران علاوه بر بررسی میزان هورمون‌ها، به ترتیب زمانی تغییرات آنها نیز توجه کردند. یافته‌ها نشان داد افزایش کورتیزول حدود دو تا چهار هفته پیش از کاهش سطح تستوسترون رخ می‌دهد. همچنین افت تستوسترون تقریباً چهار تا شش هفته پیش از کاهش عملکرد نعوظ مشاهده شده بود.
نویسندگان پژوهش معتقدند این الگوی زمانی ممکن است در آینده به شناسایی زودتر مردانی که در معرض مشکلات جنسی مرتبط با استرس قرار دارند کمک کند. با این حال، آنها تأکید دارند که برای مشخص شدن رابطه علت و معلولی میان استرس شغلی، تغییرات هورمونی و اختلال نعوظ، همچنان به مطالعات بیشتری نیاز است.
یانگ ژو، یکی از پژوهشگران این مطالعه، می‌گوید اختلال نعوظ در مردان جوان طی سال‌های اخیر بیشتر مورد توجه قرار گرفته و نقش عوامل روان‌شناختی، به‌خصوص استرس ناشی از محیط کار، نیز بیشتر بررسی شده است.
به گفته ژو، فشار روانی شدید می‌تواند عملکرد طبیعی سیستم‌های تنظیم هورمون در بدن را مختل کند. از سوی دیگر، مشکلاتی مانند کمبود خواب، خستگی مداوم و ساعات کاری طولانی ممکن است زمان و انرژی افراد برای برقراری روابط جنسی را نیز کاهش دهد.
مجموع این یافته‌ها نشان می‌دهد سلامت روان در محیط کار می‌تواند با جنبه‌های دیگری از سلامت فرد ارتباط داشته باشد. کاهش فشار کاری طولانی‌مدت و ایجاد حمایت بیشتر از کارکنان از سوی مدیران، از جمله مواردی هستند که پژوهشگران بر اهمیت آنها تأکید کرده‌اند.
