مهندسان ناسا بهتازگی دست به شاهکاری شگفتانگیز زدهاند. تیم مأموریت موفق شد پیشرانههای فضاپیمای وویجر ۱ را که اکنون تقریباً ۲۵ میلیارد کیلومتر از زمین فاصله دارد، تعمیر کند؛ آن هم در حالیکه این سامانهها از سال ۲۰۰۴ از کار افتاده بودند. مهندسان این کار را درست پیش از آنکه آنتن ارتباطی با وویجر ۱ و وویجر ۲ بهدلیل ارتقاء سیستمها برای چند ماه خاموش شود، انجام دادند.
وویجر ۱ از ۵ سپتامبر ۱۹۷۷، درحال سفر در پهنه کیهان است. این فضاپیما پس از تکمیل مأموریت اصلی خود که شامل مشاهده سیارات گازی بود، از هر فضاپیمای دیگری دورتر رفته است. البته بسیاری از ابزار اصلی این کاوشگر اکنون خاموش شدهاند؛ برخی به این دلیل که دیگر ضرورتی ندارند (مثل دوربین و آخرین عکس نمادین آن)، و برخی دیگر به دلیل خرابی.
پیشرانهها نقش حیاتی در حفظ جهتگیری آنتن فضاپیما بهسوی زمین دارند. نمونههایی که اکنون احیا شدهاند، پیشرانههای اصلی کنترل موقعیت فضاپیما هستند؛ زیرا پیشرانههای فعال کنونی که از نوع پشتیبان هستند، ممکن است در پاییز امسال بهدلیل تجمع رسوبات در لولهها از کار بیفتند. در گذشته، برای جلوگیری از این تجمع، تیم مأموریت هر از گاهی تمام پیشرانهها را روشن میکرد، اما در سال ۲۰۰۴، پیشرانههای اصلی کنترل موقعیت با مشکل مواجه شدند: دو گرمکن داخلی کوچک قدرت خود را از دست دادند. در آن زمان، این مشکل حلنشدنی تلقی شد.
«کریم بدرالدین»، مدیر مأموریت وویجر در آزمایشگاه پیشرانش جت ناسا (JPL)، در بیانیهای گفت: «در آن زمان، تیم ماموریت با این موضوع که پیشرانههای اصلی چرخشی ازکار افتادهاند، کنار آمده بود؛ زیرا یک مجموعه پشتیبان کاملاً خوب در اختیار داشتند. صادقانه بگویم، احتمالاً فکر نمیکردند که وویجرها ۲۰ سال دیگر هم دوام بیاورند.»
