ناو هواپیمابر یواساس جرالد آر. فورد در تاریخ ۱۵ آوریل موفق شد با ثبت ۲۹۵ روز حضور مداوم و بدون توقف در پهنه دریاها، عنوان طولانیترین استقرار یک ناو آمریکایی را از زمان جنگ ویتنام تاکنون از آن خود کند. این دستاورد در برههای از تنشهای امنیتی جهانی به ثبت رسیده و از رکورد قبلی که در سال ۲۰۲۰ به نام ناو دیگری ثبت شده بود، پیشی گرفته است. این رویداد به وضوح نشان میدهد که فشارهای عملیاتی بر نیروهای دریایی مدرن به سطح بیسابقهای رسیده است.
ناو فورد؛ سفری که مرزهای تاریخ معاصر را جابهجا کرد
دوره ۲۹۵ روزه حضور بیوقفه این ناو در دریا، فراتر از استقرار ۲۹۴ روزه ناو یواساس آبراهام لینکلن رفته است؛ مأموریتی که در دوران همهگیری کووید-۱۹ به ثبت رسیده بود. اطلاعات گردآوری شده توسط مؤسسه نیروی دریایی ایالات متحده تأیید میکند که این طولانیترین مأموریت یک ناو هواپیمابر آمریکایی پس از پایان جنگ ویتنام محسوب میشود.
گروه رزمی تحت امر ناو فورد در تاریخ ۲۴ ژوئن ۲۰۲۵ از پایگاه دریایی نورفولک در ایالت ویرجینیا حرکت خود را آغاز کرد. از آن لحظه به بعد، این ناو پهنههای آبی متعددی از جمله دریای شمال، دریای مدیترانه، دریای کارائیب و دریای سرخ را زیر پایش خود داشته است. این ناو عظیم که نزدیک به ۴,۵۰۰ خدمه را در خود جای داده، در ابتدای این سفر طولانی رزمایشهای مشترکی را با متحدان ناتو از جمله نروژ، آلمان و فرانسه برگزار کرد.
هرچند این استقرار در دوران معاصر بینظیر بوده، اما هنوز هم از رکورد ثبت شده در دوران جنگ سرد کوتاهتر است. آن رکورد در اختیار ناو یواساس میدوی قرار دارد؛ ناوی که بین سالهای ۱۹۷۲ تا ۱۹۷۳ به مدت ۳۳۲ روز در دریا باقی مانده بود.
حضور در چندین جبهه بحرانی جهان
این مأموریت به سرعت از یک عملیات معمولی فراتر رفت. در اکتبر ۲۰۲۵، این ناو در چارچوب تقویت گسترده حضور دریایی آمریکا به منطقه کارائیب منتقل شد و در عملیات نظامی علیه ونزوئلا و نیز دستگیری نیکولاس مادورو نقشی کلیدی ایفا کرد.
اندکی پس از آن، با شعلهور شدن تنشها در خاورمیانه، مسیر مأموریت این ناو بار دیگر تغییر یافت. ناو فورد ابتدا از دریای مدیترانه از عملیاتهای اولیه در درگیری با ایران پشتیبانی کرد و سپس در اوایل ماه مارس از کانال سوئز عبور کرده و وارد دریای سرخ شد. در آنجا، این ناو به دیگر داراییهای دریایی آمریکا در منطقه، از جمله گروه رزمی ناو یواساس آبراهام لینکلن، ملحق گردید.
در همین حال، ناو یواساس جورج اچ. دبلیو. بوش نیز به تازگی به منطقه خاورمیانه اعزام شده و در نزدیکی سواحل آفریقا مستقر است؛ موضوعی که نشان از حضور مستمر و پایدار نیروی دریایی آمریکا در آبهای استراتژیک جهان دارد.
آتشسوزی در کشتی؛ چالشی تازه در مسیر طولانی
این مأموریت طولانی برای ناو فورد بیچالش نبوده است. در حالی که ناو در دریای سرخ فعالیت میکرد، آتشسوزی در یکی از بخشهای رختشویخانه رخ داد که باعث شد ناو برای انجام تعمیرات موقتاً به مدیترانه بازگردد. این حادثه زندگی روزمره در کشتی را نیز مختل کرد؛ حدود ۶۰۰ ملوان در جریان این اتفاق محل خواب خود را از دست دادند و این موضوع فشار بیشتری را به مأموریتی که از پیش نیز طولانی شده بود، تحمیل کرد.
این ناو بعدها برای تأمین مجدد، سوختگیری و انجام تعمیرات بیشتر در بندر اسپلیت در کشور کرواسی توقف کرد. این رویداد نگرانیهایی را درباره فرسودگی تجهیزات و فشار وارده بر نیروهای انسانی در مأموریتهای طولانیمدت، بهویژه برای کشتیای که پیشتر نیز تعمیرات اساسی داشته، ایجاد کرده است.
نگرانی از خستگی خدمه و چشمانداز مأموریتهای آینده
طولانی شدن این مأموریت بحثهای داغی را در میان مقامات آمریکایی برانگیخته است. تیم کین اعلام کرده که این استقرار رکوردشکن «فشار جدی» بر سلامت روان و رفاه خدمه وارد کرده است. او در بیانیهای گفت: «آنها باید در کنار عزیزانشان در خانه باشند، نه اینکه توسط رئیسجمهوری که ارتش آمریکا را مانند گارد شخصی خود میبیند، به سراسر جهان فرستاده شوند.»
فرماندهان ارشد نیروی دریایی نیز در این باره اظهارنظر کردهاند. داریل کادل اشاره کرده که این مأموریت ممکن است حدود ۱۱ ماه طول بکشد و احتمال دارد ناو در اواخر ماه مه به کشور بازگردد. او در نشستی در مرکز مطالعات راهبردی و بینالمللی گفت: «شما شاهد یک استقرار رکوردشکن توسط ناو فورد خواهید بود.»
در عین حال، او نسبت به اتکای بیش از حد به ناوهای بزرگ ابراز نگرانی کرده و پیشنهاد داده است که کشتیهای کوچکتر و جدیدتر نقش بیشتری در عملیاتها، بهویژه در مناطق پرخطر، بر عهده بگیرند.
