باستانشناسان در سوئیس موفق به کشفی بیسابقه در محوطه باستانی ویندونیسّا شدهاند: اولین قرص نان متعلق به دوران روم باستان که تا کنون در این کشور یافت شده است. این یافته شگفتانگیز در قدیمیترین اردوگاه نظامی کشف شده در منطقه بهدست آمده، مکانی که به دلیل بقایای بهجامانده از دوران روم، از اهمیت ملی برخوردار است.
این اردوگاه باستانی در اوت ۲۰۲۵، در جریان بررسیهای معمول پیش از اجرای یک پروژه ساختوساز مسکونی در شهر وینش کشف شد. این محل صرفاً یک اردوگاه عادی نیست، بلکه قدیمیترین پایگاه نظامی رومیان در ویندونیسّا محسوب میشود و قدمت آن به پیش از اردوگاه لژیونی شناختهشده قرن اول میلادی بازمیگردد.
قدمت تاریخی و استحکامات دفاعی
این اردوگاه که در حدود ۹۰ سال پیش و در پارک کونیگسفلدن مورد کاوش قرار گرفته بود، دارای همان خندقهای V شکل است. استحکامات دفاعی این پایگاه نظامی که در بخشهای جنوبی و غربی محوطه قرار دارند، حدود ۴۰۰ متر امتداد یافتهاند. پژوهشگران اکنون در تلاشند تا مشخص کنند که آیا این گسترش اولیه در دوران امپراتور آگوستوس رخ داده یا در زمان جانشین او، تیبریوس.
کشف قرص نان زغالشده: گنجینهای از گذشته
در داخل این اردوگاه اولیه که بهخوبی حفظ شده است، باستانشناسان دو مجموعه اتاق مشابه را در کنار فضایی بزرگتر با اجاق کشف کردند. در میان ابزارهای نظامی یافت شده، تودهای سیاه و زغالشده توجه تیم را به خود جلب کرد. این شیء که در خاک مدفون بود، پس از انتقال به آزمایشگاه و پاکسازی دقیق، هویت واقعی خود را آشکار ساخت: یک قرص نان رومی به ضخامت تقریبی ۳ سانتیمتر و قطر ۱۰ سانتیمتر.
این قرص نان که بهنظر میرسد بهطور تصادفی زغال شده، اکنون بهعنوان یک گنجینه ارزشمند باستانشناسی در نظر گرفته میشود. باستانشناسان قصد دارند آن را برای بررسی ترکیبات دقیق به آزمایشگاهی در وین منتقل کنند. این کشف، با الهام از رمان «ارباب حلقهها» که در آن «حتی کوچکترین فرد هم میتواند مسیر آینده را تغییر دهد»، اهمیت ویندونیسّا را در مطالعات باستانشناسی و دوران روم برجسته میسازد.
بازدید عمومی و ادامه کاوشها
حفاریها در این محوطه تا ژوئیه ۲۰۲۶ ادامه خواهد داشت و این مکان از ۹ مه ۲۰۲۶ برای بازدید عموم بازگشایی میشود تا ویندونیسّا بهعنوان پلی آموزشی میان حال و گذشته رومی عمل کند. این کشف، یادآور یافتههای مهم دیگری در این منطقه، مانند دروازه شرقی اردوگاه (۲۰۱۴) و گورستان ناشناخته بروگ-رمیگرشتایگ (۲۰۱۲) است.
