بازیگر نقش برونوین در سریال پرهزینه ارباب حلقهها، مسیر حرفهای عجیبی را پشت سر گذاشته. او که متولد تهران است، تنها بیست روز از عمرش گذشته بود که خانوادهاش او را به لندن بردند. سالها بعد برای تحصیل به آمریکا رفت و حالا در کنار بازیگری، نامش با فعالیتهای حقوق بشری هم گره خورده.
نازنین بنیادی اول خرداد ۱۳۵۹ در تهران به دنیا آمد. نوزادی بیشتر نبود که خانوادهاش تصمیم گرفتند ایران را ترک کنند و به انگلستان بروند. لندن جای بزرگ شدنش شد. نوزده ساله بود که دوباره مهاجرت کرد؛ این بار به لسآنجلس. به گفته خودش، فقط یک بار در دوران نوجوانی به ایران سفر کرده و آن هم خاطره تلخی از برخورد گشت ارشاد با خودش دارد.
علاقه کودکیاش بازیگری بود اما بعداً نظرش عوض شد و تصمیم گرفت پزشک شود. زیستشناسی خواند و رفت تا دکتر شود، اما نشد. سال ۲۰۰۶ دوباره به همان علاقه قدیمی برگشت و برای آموزش بازیگری به آکادمی سلطنتی هنرهای نمایشی رفت.
یک سال بعد، با فیلم Gameface و چند سریال تلویزیونی وارد حرفه بازیگری شد. سال ۲۰۰۸ در فیلم مرد آهنی نقش کوچکی داشت، همان سالی که رابرت داونی جونیور برای اولین بار لباس این ابرقهرمان را پوشید. اما نقطه عطف بازیگریاش در سال ۲۰۱۱ رسید. آن سال در سریال محبوب آشنایی با مادر نقش نورا را بازی کرد. همان دختری که بارنی عاشقش میشود. برای کسانی که آن سریال را دیدهاند، نورا یکی از معدود آدمهایی بود که بارنی واقعاً دوستش داشت.
بعد از آن، چند سال در فیلمها و سریالهای مختلف بازی کرد تا اینکه سال ۲۰۲۰ خبر رسید برای یکی از نقشهای اصلی سریال ارباب حلقهها انتخاب شده. حلقههای قدرت یکی از پرهزینهترین سریالهای تاریخ تلویزیون است و بنیادی در آن نقش برونوین را بازی میکند.
زندگی شخصی او هم برای رسانهها جذاب بوده. سالهای ۲۰۰۴ و ۲۰۰۵ با تام کروز رابطه داشت. شایعاتی بود که کلیسای ساینتولوژی او را برای تام کروز انتخاب کرده، اما این اتهامات از طرف کلیسا و تام کروز تکذیب شد. آن رابطه زیاد طول نکشید و بعد از سه ماه تمام شد.
سال ۲۰۱۲ هم در موزیک ویدیوی افشین، خواننده لسآنجلسی، به عنوان مدل ظاهر شد. سالها بعد که فعالیتهای سیاسیاش پررنگ شد، بعضیها این ویدیو را به رخش کشیدند و به خاطرش به او حمله کردند.
فعالیت حقوق بشری بنیادی از سال ۱۳۸۸ جدیتر شد. خودش میگوید تجربه مهاجرت اجباری خانوادهاش بعد از انقلاب و همان خاطره تلخی که از برخورد گشت ارشاد در سفر به ایران داشته، باعث شده به سمت این فعالیتها کشیده شود. هشت سال سخنگوی شاخه آمریکای عفو بینالملل بود. سال ۱۳۹۴ به هیئتمدیره کمپین بینالمللی حقوق بشری ایران پیوست و روی حقوق زنان، کودکان و زندانیان عقیدتی متمرکز شد.
سال ۱۳۸۹ کارزاری برای آزادی جعفر پناهی و محمد رسولاف راه انداخت که چهرههایی مثل مارتین اسکورسیزی و شان پن از آن حمایت کردند. مجله پیپل سال ۲۰۱۸ او را در فهرست ۲۵ زنی گذاشت که جهان را تغییر میدهند. دو سال بعد، جایزه افزایش آگاهی را از خانه آزادی گرفت و سفیر عفو بینالملل بریتانیا شد. سال ۲۰۲۲ هم مدال افتخار جزیره الیس را دریافت کرد؛ مدالی که به کسانی میدهند که برای آمریکا کار مهمی کردهاند.
با شروع اعتراضات ۱۴۰۱ در ایران، حضور رسانهای و سیاسی او پررنگتر شد. در نشست غیررسمی سازمان ملل صحبت کرد، در کنفرانس داووس سوئیس سخنرانی کرد و با کامالا هریس معاون رئیسجمهور وقت آمریکا، آنتونی بلینکن وزیر خارجه و جیک سالیوان مشاور امنیت ملی کاخ سفید هم دیدار داشت.
