۱۰ هک بزرگ تاریخ ارزهای دیجیتال؛ از سرقت ۳۸۷ میلیون تا رکورد ۶.۳ میلیارد دلاری

تصور کنید یک لپ‌تاپ آلوده متعلق به یکی از کارکنان، راه را برای انجام مجموعه‌ای از تراکنش‌های غیرمجاز باز کند و مهاجمان تنها در چند ساعت بتوانند نزدیک به ۶.۳ میلیارد دلار ارز دیجیتال را در چندین بلاکچین جابه‌جا کنند. این اتفاق در تازه‌ترین رخنه امنیتی بایننس رخ داده و رکوردهایی را پشت سر گذاشته که طی بیش از یک دهه در صنعت ارزهای دیجیتال ثبت شده بودند.

در ۲۹ اکتبر ۲۰۲۶، مهاجمان به زیرساخت کیف‌پول‌های بایننس نفوذ کردند و میلیاردها دلار دارایی شامل بیت‌کوین، اتریوم، استیبل‌کوین‌ها و سایر رمزارزها را انتقال دادند. بررسی‌های اولیه این صرافی نشان می‌دهد که احتمالاً لپ‌تاپ یکی از مهندسان DevOps هدف حمله قرار گرفته است.

در همین حال، شرکت تحلیل اطلاعات بلاکچین TRM Labs با اطمینان بالایی این عملیات را به گروه هکری TraderTraitor وابسته به کره شمالی نسبت داده است. گزارش اف‌بی‌آی نیز این انتساب را تأیید می‌کند.

بایننس اعلام کرده است که حدود ۳ میلیارد دلار از دارایی‌های درگیر در این حمله مسدود شده‌اند. این صرافی همچنین وعده داده خسارت‌های احتمالی را از طریق صندوق ذخیره SAFU و منابع مالی خود جبران کند.

بررسی حملات بزرگ صنعت رمزارزها نشان می‌دهد که بسیاری از سرقت‌ها از یک الگوی مشخص پیروی می‌کنند. در برخی موارد، مهاجمان به سیستم‌های کارکنان دسترسی پیدا کرده‌اند؛ در موارد دیگر، فرایند تأیید تراکنش‌ها را دست‌کاری کرده یا کلیدهای خصوصی را به سرقت برده‌اند. آسیب‌پذیری نرم‌افزارهایی که مسئول انتقال دارایی میان شبکه‌های مختلف هستند نیز بارها زمینه‌ساز سرقت‌های سنگین شده است.

از فروپاشی صرافی Mt. Gox در سال ۲۰۱۴ تا حمله رکوردشکن بایننس در اکتبر ۲۰۲۶، این ۱۰ پرونده نشان می‌دهند که ضعف‌های امنیتی چگونه بارها شرکت‌های فعال در بازار ارزهای دیجیتال و مشتریان آن‌ها را در معرض خسارت‌های سنگین قرار داده‌اند.

این رتبه‌بندی براساس ارزش تقریبی دلاری دارایی‌های سرقت‌شده یا تحت تأثیر هر حادثه در زمان وقوع آن تنظیم شده است؛ بنابراین، ارقام لزوماً با ارزش فعلی دارایی‌ها یا میزان نهایی خسارت جبران‌نشده یکسان نیستند.

همچنین سرقت احتمالی از استخر استخراج LuBian در این فهرست قرار گرفته است. جزئیات این پرونده با استفاده از شواهد ثبت‌شده روی بلاکچین بازسازی شده، اما خود این استخر استخراج هرگز وقوع سرقت را به‌صورت عمومی تأیید نکرده است.

۱. هک بایننس؛ ۶.۳ میلیارد دلار (اکتبر ۲۰۲۶)

جدیدترین رخنه امنیتی بزرگ صنعت ارزهای دیجیتال، در عین حال سنگین‌ترین مورد گزارش‌شده نیز محسوب می‌شود. در ۲۹ اکتبر ۲۰۲۶، مهاجمان حدود ۶.۳۶ میلیارد دلار دارایی را از کیف‌پول‌های مرتبط با بایننس در ۱۰ بلاکچین مختلف انتقال دادند. اتریوم، بیت‌کوین، ترون، سولانا و XRP Ledger از جمله شبکه‌های درگیر در این حمله بودند.

براساس تحقیقات TRM Labs، مهاجمان از مدت‌ها قبل برای اجرای این عملیات برنامه‌ریزی کرده بودند. آن‌ها با سوءاستفاده از زیرساخت امضای تراکنش بایننس، موفق شدند انتقال‌هایی را تأیید کنند که از دید شبکه بلاکچین معتبر به نظر می‌رسیدند.

در شبکه اتریوم، مهاجم از مجوز EIP-7702 استفاده کرد تا کنترل یک کیف‌پول گرم را به یک قرارداد هوشمند مخرب واگذار کند. این روش امکان برداشت‌های مکرر دارایی از کیف‌پول موردنظر را فراهم کرد.

این حمله شباهت‌هایی با رخنه امنیتی صرافی Bybit در سال ۲۰۲۵ دارد، اما در ابعادی بسیار گسترده‌تر انجام شده است. شرکت TRM Labs هر دو عملیات را به گروه TraderTraitor وابسته به کره شمالی نسبت می‌دهد. البته بایننس هنوز گزارش نهایی بررسی‌های فنی خود را منتشر نکرده است.

تلاش‌ها برای بازیابی دارایی‌ها نیز در این پرونده ابعاد گسترده‌ای داشته‌اند. صادرکنندگان استیبل‌کوین و شرکای فعال در صنعت بلاکچین در مسدودسازی حدود ۳ میلیارد دلار از دارایی‌های تحت تأثیر حمله نقش داشته‌اند. پلتفرم‌های Aave و Arbitrum نیز اقدامات اضطراری انجام دادند تا امکان انتقال یا مبادله دارایی‌ها توسط مهاجم محدود شود.

بایننس وعده داده است که تمام خسارت‌ها را جبران کند. با این حال، گستردگی این نفوذ و سرعتی که مهاجم برای دستیابی به مجوزهای معتبر برداشت به کار گرفته، پرسش‌های مهمی درباره امنیت سازوکارهای کنترلی صرافی‌های متمرکز ایجاد کرده است.

۲. سرقت احتمالی از LuBian؛ ۳.۵ میلیارد دلار (دسامبر ۲۰۲۰)

یکی از بزرگ‌ترین سرقت‌های احتمالی بیت‌کوین برای نزدیک به پنج سال از نگاه عموم پنهان مانده بود.

در اوت ۲۰۲۵، شرکت تحلیل بلاکچین Arkham گزارشی منتشر کرد که براساس آن، به نظر می‌رسید استخر استخراج چینی LuBian در دسامبر ۲۰۲۰ حدود ۱۲۷ هزار و ۴۲۶ بیت‌کوین از دست داده باشد. ارزش این دارایی‌ها در زمان وقوع حادثه تقریباً ۳.۵ میلیارد دلار برآورد شده بود؛ رقمی که از تمام هک‌های صرافی‌های اعلام‌شده پیش از حمله اخیر بایننس بیشتر بود.

تحقیقات Arkham نشان می‌داد که احتمالاً LuBian برای تولید کلیدهای خصوصی از یک الگوریتم آسیب‌پذیر استفاده کرده است. چنین ضعفی می‌توانسته به مهاجمان اجازه دهد کلیدهایی را شناسایی کنند که کنترل دارایی‌های بیت‌کوینی این استخر استخراج را در اختیار داشتند.

گزارش‌ها همچنین حاکی از آن بود که LuBian بیش از ۱,۵۰۰ پیام در بلاکچین به آدرس‌های نگهدارنده بیت‌کوین‌های مفقودشده ارسال کرده و از آن‌ها خواسته است دارایی‌ها را بازگردانند.

با این حال، در اکتبر ۲۰۲۵ ابعاد تازه‌ای به این پرونده اضافه شد. وزارت دادگستری آمریکا از توقیف حدود ۱۲۷ هزار و ۲۷۱ بیت‌کوین مرتبط با چن ژی، تاجر کامبوجی، و مجموعه Prince Group خبر داد. دادستان‌های آمریکایی این افراد و شرکت را به راه‌اندازی طرح‌های کلاهبرداری مرتبط با ارزهای دیجیتال و پول‌شویی متهم کرده بودند.

شرکت Arkham دارایی‌های توقیف‌شده را به سرقت احتمالی LuBian مرتبط دانست. در مقابل، مقام‌های آمریکایی ادعا کردند که خود این استخر استخراج نیز برای پول‌شویی درآمدهای حاصل از فعالیت‌های مجرمانه مورد استفاده قرار گرفته است.

به همین دلیل، پرونده LuBian در مقایسه با هک‌های تأییدشده صرافی‌های دیگر این فهرست، همچنان با ابهام و اختلاف‌نظر بیشتری همراه است. با وجود این، ماجرا نشان می‌دهد که تحلیل داده‌های بلاکچین می‌تواند حتی سال‌ها پس از انجام تراکنش‌ها، جابه‌جایی‌های عظیم و قدیمی دارایی‌های دیجیتال را آشکار کند.

۳. هک Bybit؛ ۱.۵ میلیارد دلار (فوریه ۲۰۲۵)

پیش از حمله به بایننس، رخنه امنیتی صرافی Bybit در ۲۱ فوریه ۲۰۲۵ به‌عنوان بزرگ‌ترین هک اعلام‌شده در تاریخ ارزهای دیجیتال شناخته می‌شد.

ماجرا زمانی آغاز شد که کارکنان این صرافی قصد داشتند انتقالی معمولی از اتریوم میان کیف‌پول‌ها را تأیید کنند. آن‌ها تصور می‌کردند با یک جابه‌جایی عادی روبه‌رو هستند، اما مهاجمان رابط کاربری مورد استفاده برای تأیید تراکنش را دست‌کاری کرده بودند.

در نتیجه، اطلاعاتی که امضاکنندگان مشاهده می‌کردند معتبر به نظر می‌رسید، درحالی‌که در پشت صحنه دستور مخربی اجرا می‌شد. این عملیات در نهایت به انتقال حدود ۴۰۱ هزار واحد ETH از سامانه نگهداری دارایی‌های Bybit انجامید و حدود ۱.۵ میلیارد دلار خسارت به این صرافی وارد کرد.

بررسی‌های فنی و جرم‌شناسی دیجیتال پس از حمله نشان داد که یک حساب توسعه‌دهنده مرتبط با Safe هک شده بود. Safe زیرساخت کیف‌پول‌های چندامضایی شخص ثالثی را ارائه می‌کرد که Bybit از آن استفاده می‌کرد. مهاجمان بدون نیاز به نفوذ مستقیم به سامانه‌های داخلی صرافی، توانسته بودند فرایند تأیید تراکنش را تغییر دهند.

در ۲۶ فوریه، اداره تحقیقات فدرال آمریکا (FBI) رسماً گروه TraderTraitor وابسته به کره شمالی را مسئول این سرقت معرفی کرد. بازرسان همچنین هشدار دادند که مهاجمان در حال تبدیل دارایی‌های سرقت‌شده به رمزارزهای دیگر و توزیع آن‌ها میان هزاران آدرس بلاکچینی هستند تا ردیابی مسیر انتقال دشوارتر شود.

Bybit فعالیت خود را ادامه داد و برای بازسازی ذخایر مالی تلاش کرد، اما این حمله ضعف مهمی را در امنیت کیف‌پول‌های چندامضایی آشکار ساخت. استفاده از چند امضاکننده برای تأیید تراکنش، زمانی که اطلاعات نمایش‌داده‌شده به آن‌ها از قبل دست‌کاری شده باشد، نمی‌تواند محافظت کاملی ایجاد کند.

۴. هک Ronin Network؛ ۶۲۵ میلیون دلار (مارس ۲۰۲۲)

رشد بازی‌های مبتنی بر بلاکچین، فرصت‌های تازه‌ای برای مهاجمان سایبری ایجاد کرد. به‌ویژه پروژه‌هایی که برای انتقال دارایی میان شبکه‌های مختلف به پل‌های میان‌زنجیره‌ای وابسته بودند، در معرض خطر قرار گرفتند.

در ۲۳ مارس ۲۰۲۲، مهاجمان به Ronin Network نفوذ کردند؛ شبکه‌ای که زیرساخت بلاکچینی بازی محبوب Axie Infinity و مدل کسب درآمد از طریق بازی را پشتیبانی می‌کرد.

هکرها کنترل پنج مورد از ۹ امضای اعتبارسنج این شبکه را به دست آوردند. این تعداد برای تأیید برداشت دارایی از پل میان‌زنجیره‌ای کافی بود. مهاجمان سپس ۱۷۳ هزار و ۶۰۰ واحد ETH و ۲۵.۵ میلیون واحد USDC را از شبکه خارج کردند.

ارزش دارایی‌های سرقت‌شده در زمان انتشار عمومی خبر، چند روز پس از وقوع حمله، حدود ۶۲۰ تا ۶۲۵ میلیون دلار برآورد شد. نکته مهم این بود که سرقت تا ۲۹ مارس شناسایی نشد. در آن روز، یکی از کاربران هنگام تلاش برای برداشت دارایی خود متوجه کمبود موجودی در ذخایر پل شد.

اف‌بی‌آی بعدها این عملیات را به گروه‌های Lazarus و APT38 وابسته به کره شمالی نسبت داد. شرکت Sky Mavis، سازنده Axie Infinity، نیز اعلام کرد که دور جدیدی از جذب سرمایه به ارزش ۱۵۰ میلیون دلار به رهبری بایننس برگزار خواهد کرد تا بخشی از خسارت کاربران آسیب‌دیده جبران شود.

این حمله برخلاف بسیاری از سرقت‌های متداول از صرافی‌ها، مستقیماً زیرساخت تأیید تراکنش‌ها را هدف قرار داده بود. تمرکز اعتبارسنج‌ها در شبکه Ronin به مهاجمان اجازه داد بدون نفوذ به بلاکچین اصلی اتریوم، کنترل پل میان‌زنجیره‌ای را در اختیار بگیرند.

۵. هک Poly Network؛ ۶۱۱ میلیون دلار (اوت ۲۰۲۱)

یکی از عجیب‌ترین پرونده‌های سرقت ارز دیجیتال در اوت ۲۰۲۱ اتفاق افتاد. مهاجمان با استفاده از آسیب‌پذیری موجود در قراردادهای هوشمند میان‌زنجیره‌ای Poly Network، توانستند حدود ۶۱۱ میلیون دلار دارایی دیجیتال را منتقل کنند.

Poly Network بستری برای جابه‌جایی ارزهای دیجیتال میان شبکه‌های بلاکچینی مختلف فراهم می‌کرد. با این حال، وجود نقص در سیستم صدور مجوز قراردادهای هوشمند این پلتفرم به مهاجم اجازه داد تراکنش‌های میان‌زنجیره‌ای غیرمجاز انجام دهد و دارایی‌ها را به آدرس‌های دیگری انتقال دهد.

دارایی‌های سرقت‌شده شامل اتریوم، استیبل‌کوین‌ها و رمزارزهای دیگری بودند که در شبکه‌های اتریوم، BNB Chain و Polygon نگهداری می‌شدند.

اما اتفاقات پس از حمله، این پرونده را از بسیاری از سرقت‌های بزرگ دیگر متمایز کرد. مهاجم به‌جای انتقال دائمی دارایی‌ها و ناپدید شدن، از طریق پیام‌های ثبت‌شده در تراکنش‌های بلاکچینی با مسئولان Poly Network ارتباط برقرار کرد و روند بازگرداندن رمزارزها را آغاز کرد.

در مدت چند روز، تقریباً تمام دارایی‌های سرقت‌شده بازگردانده یا ایمن‌سازی شدند. این رقم شامل حدود ۳۳ میلیون دلار USDT نیز بود که شرکت Tether آن را مسدود کرده بود.

بازیابی دارایی‌ها باعث کاهش خسارت مالی شد، اما ضعف امنیتی اصلی را از بین نبرد. نقص موجود در دستورالعمل‌هایی که پل میان‌زنجیره‌ای به آن‌ها اعتماد می‌کرد، به یک مهاجم اجازه داده بود کنترل صدها میلیون دلار دارایی دیجیتال را به دست بگیرد.

۶. هک پل BNB Chain؛ ۵۷۰ میلیون دلار (اکتبر ۲۰۲۲)

حمله اخیر به بایننس نخستین حادثه امنیتی بزرگ در اکوسیستم مرتبط با این صرافی نیست. در ۶ اکتبر ۲۰۲۲، مهاجمان پل BSC Token Hub را هدف قرار دادند؛ زیرساختی که دو شبکه BNB Beacon Chain و BNB Smart Chain را به یکدیگر متصل می‌کرد.

مهاجم با سوءاستفاده از نقصی در فرایند تأیید اثبات تراکنش‌ها، موفق شد مدارک جعلی برای برداشت دارایی ایجاد کند. این حمله به ایجاد و برداشت غیرمجاز ۲ میلیون واحد BNB منجر شد که ارزش آن‌ها در زمان وقوع حادثه حدود ۵۷۰ تا ۵۸۶ میلیون دلار بود.

با این حال، مهاجم نتوانست تمام دارایی‌ها را از شبکه آسیب‌دیده خارج کند. اعتبارسنج‌های BNB Chain فعالیت شبکه را متوقف کردند و مانع انتقال بخش عمده رمزارزها به بلاکچین‌های دیگر شدند.

برآوردها نشان می‌داد که حدود ۱۲۰ تا ۱۳۰ میلیون دلار از دارایی‌ها با موفقیت از شبکه خارج شده است.

واکنش سریع اعتبارسنج‌ها به مهار حمله کمک کرد، اما هم‌زمان یکی از چالش‌های مهم شبکه‌های بلاکچینی را آشکار ساخت. گروه نسبتاً کوچکی از اعتبارسنج‌ها توانستند برای توقف اضطراری شبکه‌ای هماهنگ شوند که قرار است بدون کنترل متمرکز فعالیت کند.

حمله به پل میان‌زنجیره‌ای در سال ۲۰۲۲ و رخنه امنیتی کیف‌پول‌های بایننس در اکتبر ۲۰۲۶، از نظر فنی تفاوت‌هایی دارند. با این حال، هر دو نشان می‌دهند که نقص در سازوکار صدور مجوز تراکنش‌ها می‌تواند حجم عظیمی از دارایی‌های دیجیتال را در معرض سرقت قرار دهد.

۷. هک Coincheck؛ ۵۳۰ میلیون دلار (ژانویه ۲۰۱۸)

پیش از آنکه پل‌های میان‌زنجیره‌ای و پلتفرم‌های امور مالی غیرمتمرکز (DeFi) به اهداف اصلی مهاجمان تبدیل شوند، صرافی‌های متمرکز با چالش‌های جدی در نگهداری امن دارایی‌های مشتریان روبه‌رو بودند.

در ۲۶ ژانویه ۲۰۱۸، صرافی ژاپنی Coincheck هدف حمله‌ای قرار گرفت که طی آن حدود ۵۲۶.۳ میلیون توکن NEM به سرقت رفت. ارزش این دارایی‌ها در زمان وقوع حادثه تقریباً ۵۳۰ میلیون دلار برآورد می‌شد.

توکن‌های سرقت‌شده در یک کیف‌پول گرم نگهداری می‌شدند؛ کیف‌پولی که به دلیل اتصال به اینترنت، از طریق سامانه‌های آنلاین صرافی قابل دسترسی بود.

بررسی‌های بعدی Coincheck نشان داد که مهاجمان رایانه یکی از کارکنان را به بدافزار آلوده کرده بودند. آن‌ها پس از دسترسی غیرمجاز به سیستم‌های داخلی، کلیدهای خصوصی لازم برای انتقال دارایی‌های NEM را به سرقت بردند.

صرافی در جریان بررسی میزان دارایی‌های مفقودشده، فعالیت چندین سرویس خود را به‌طور موقت متوقف کرد. این اتفاق به یکی از مهم‌ترین شکست‌های امنیتی صنعت ارزهای دیجیتال در ژاپن تبدیل شد و نظارت دقیق‌تر بر روش‌های نگهداری دارایی در صرافی‌ها را به دنبال داشت.

Coincheck بعدها خسارت کاربران آسیب‌دیده را به ین ژاپن پرداخت کرد. این شرکت به‌جای بازیابی توکن‌های سرقت‌شده، براساس نرخ بازپرداخت از پیش تعیین‌شده، زیان مشتریان را جبران کرد.

گزارش‌های رسمی بعدی نیز نشان دادند که این حمله به مداخله نهادهای نظارتی و اصلاح رویه‌های امنیتی منجر شده است. پرونده Coincheck یک خطر مهم را به نمایش گذاشت: وقتی حجم زیادی از دارایی مشتریان در کیف‌پول‌های عملیاتی متمرکز باشد، نفوذ به یک سیستم می‌تواند خسارتی بسیار گسترده‌تر از آسیب به یک رایانه یا حساب کاربری ایجاد کند.

۸. هک FTX؛ ۴۷۷ میلیون دلار (نوامبر ۲۰۲۲)

ورشکستگی صرافی FTX در نوامبر ۲۰۲۲ به یکی از بزرگ‌ترین رسوایی‌های مالی صنعت ارزهای دیجیتال تبدیل شد. اما بحران این شرکت به فروپاشی و اعلام ورشکستگی محدود نماند. تنها چند ساعت پس از ثبت درخواست ورشکستگی، صدها میلیون دلار دارایی دیجیتال از کیف‌پول‌های آن خارج شد.

تحلیلگران بلاکچین حدود ۴۷۷ میلیون دلار انتقال غیرمجاز رمزارز را شناسایی کردند. دارایی‌های سرقت‌شده با سرعت به توکن‌های دیگر، به‌ویژه اتریوم، تبدیل شدند و بخشی از آن‌ها نیز از طریق شبکه‌های بلاکچینی مختلف جابه‌جا شدند.

زمان وقوع این انتقال‌ها در ابتدا باعث سردرگمی شد. مشخص نبود که جابه‌جایی دارایی‌ها به مدیریت FTX، انتقال‌های داخلی شرکت یا فعالیت یک مهاجم خارجی ارتباط دارد.

بررسی‌های بعدی، سرقت بیش از ۴۰۰ میلیون دلار را به حمله‌ای از نوع تعویض سیم‌کارت (SIM Swapping) مرتبط دانستند. در این روش، مهاجمان ظاهراً کنترل اطلاعات احراز هویت مرتبط با خدمات مخابراتی را به دست آورده و از این طریق به حساب‌های حساس دسترسی پیدا کرده بودند.

برای مشتریان FTX، این اتفاق شرایط بحرانی موجود را دشوارتر کرد. دارایی‌های آن‌ها از قبل درگیر روند ورشکستگی شرکت بود؛ روندی که با اتهاماتی درباره سوءاستفاده از وجوه مشتریان همراه شده بود. حالا یک رخنه امنیتی جداگانه نیز فرایند شناسایی و بازیابی دارایی‌های باقی‌مانده را پیچیده‌تر می‌کرد.

اگرچه سرقت رمزارزها با تخلفات مالی منجر به فروپاشی FTX تفاوت داشت، هر دو اتفاق ضعف کنترل‌های داخلی و آگاهی محدود مشتریان از نحوه مدیریت دارایی‌هایشان را نشان دادند.

۹. هک Mt. Gox؛ ۴۵۰ میلیون دلار (۲۰۱۴)

بررسی تاریخچه شکست‌های امنیتی صنعت ارزهای دیجیتال بدون پرداختن به پرونده Mt. Gox کامل نمی‌شود. فروپاشی این صرافی یکی از مهم‌ترین بحران‌های سال‌های ابتدایی بازار بیت‌کوین بود.

Mt. Gox در دوران اوج فعالیت خود، بخش بزرگی از معاملات بیت‌کوین در سراسر جهان را پردازش می‌کرد. با این حال، این صرافی ژاپنی در فوریه ۲۰۱۴ برداشت دارایی‌ها را متوقف کرد و پس از اعلام مفقودشدن حدود ۸۵۰ هزار بیت‌کوین از سامانه‌های خود، درخواست ورشکستگی داد.

ارزش بیت‌کوین‌های مفقودشده در آن زمان حدود ۴۵۰ تا ۴۷۰ میلیون دلار برآورد می‌شد. البته این رقم مربوط به زیان‌هایی بود که در طول یک دوره طولانی انباشته شده بودند و نمی‌توان آن را حاصل یک حمله سایبری مشخص دانست.

پس از مدتی، حدود ۲۰۰ هزار بیت‌کوین پیدا شد، اما ناپدیدشدن بخش باقی‌مانده دارایی‌ها هزاران مشتری را برای سال‌ها درگیر مشکلات حقوقی و مالی کرد.

پیامدهای فروپاشی Mt. Gox حتی پس از گذشت یک دهه همچنان ادامه داشته است. طلبکاران از سال ۲۰۲۴ دریافت بازپرداخت‌های خود را در قالب بیت‌کوین و بیت‌کوین کش آغاز کردند، اما این روند چندین بار به تعویق افتاد.

در اکتبر ۲۰۲۶، متولی بازسازی مالی این صرافی مهلت نهایی پرداخت‌های باقی‌مانده را تا ۳۱ اکتبر ۲۰۲۷ تمدید کرد. پرونده Mt. Gox نمونه‌ای روشن از این واقعیت است که پیامدهای فروپاشی یک صرافی می‌تواند سال‌ها پس از پایان فعالیت آن ادامه پیدا کند؛ حتی زمانی که فناوری‌ها و شرایط بازار تغییر کرده‌اند.

۱۰. هک Bitget؛ ۳۸۷.۵ میلیون دلار (سپتامبر ۲۰۲۶)

کمی بیش از یک ماه پیش از حمله بزرگ به بایننس، صرافی ارز دیجیتال Bitget نیز یکی از سنگین‌ترین حوادث امنیتی سال ۲۰۲۶ را تجربه کرد.

در ۲۴ سپتامبر، این صرافی متوجه انتقال‌های غیرمجاز از کیف‌پول‌های گرم و نیمه‌گرم خود در چندین شبکه بلاکچینی شد.

Bitget در ابتدا خسارت را ۳۵۱.۶ میلیون دلار اعلام کرد، اما پس از شناسایی دارایی‌های آسیب‌دیده بیشتر در شبکه‌های ترون و زی‌کش، برآورد خود را به حدود ۳۸۷.۵ میلیون دلار افزایش داد.

براساس گزارش‌ها، مهاجم موفق شده بود یکی از بخش‌های حیاتی زیرساخت پشتیبان کیف‌پول‌های صرافی را هک کند. او سپس اطلاعات تراکنش‌هایی را که به سامانه صدور مجوز نمایش داده می‌شدند، دست‌کاری کرد.

Bitget اعلام کرد که کلیدهای خصوصی و کیف‌پول‌های سرد این صرافی هدف حمله قرار نگرفته‌اند.

این شرکت برای مدتی برداشت دارایی‌ها را متوقف کرد و وعده داد خسارت کاربران را از طریق صندوق حمایت از مشتریان جبران کند. پس از آن، آدرس‌های تحت کنترل مهاجم زیر نظر گرفته شدند و تحلیلگران مسیر جابه‌جایی دارایی‌ها را در شبکه‌های مختلف بلاکچینی دنبال کردند.

شباهت این حمله با رخنه امنیتی بعدی بایننس قابل‌توجه است. در هر دو حادثه، زیرساخت‌های مرتبط با تأیید و صدور مجوز تراکنش‌ها هدف قرار گرفتند؛ نه اینکه سرقت کلیدهای خصوصی به‌صورت عمومی تأیید شده باشد.

همچنین هر دو صرافی به کاربران اطمینان دادند که از موجودی آن‌ها محافظت خواهد شد؛ درحالی‌که بررسی‌های فنی و تلاش برای بازیابی دارایی‌ها همچنان ادامه داشت.

نفوذ به زیرساخت تراکنش‌ها؛ تهدیدی فراتر از سرقت کلیدهای خصوصی

بررسی این ۱۰ پرونده نشان می‌دهد که امنیت ارزهای دیجیتال تنها به محافظت از کلیدهای خصوصی کیف‌پول‌ها محدود نمی‌شود. سیستم‌های تأیید تراکنش، نرم‌افزارهای پشتیبان، رایانه کارکنان و پل‌های ارتباطی میان بلاکچین‌ها نیز می‌توانند به نقطه ورود مهاجمان تبدیل شوند.

با گسترش استفاده از سامانه‌های خودکار برای نگهداری و انتقال دارایی‌های دیجیتال، اهمیت این زیرساخت‌ها بیشتر شده است. حوادثی مانند هک Bitget و بایننس نشان می‌دهند که نفوذ به نرم‌افزارهای مسئول اجرای تراکنش‌ها می‌تواند به‌اندازه سرقت کلیدهای رمزنگاری اصلی یک کیف‌پول خسارت‌بار باشد.

در نهایت، تجربه این حملات یادآوری می‌کند که حتی پیچیده‌ترین سامانه‌های مالی مبتنی بر بلاکچین نیز در برابر ضعف‌های انسانی، نرم‌افزاری و مدیریتی مصون نیستند.